Στη χώρα του μύθου, την εποχή της μαγείας,
το πεπρωμένο ενός μεγάλου βασιλείου στηρίζεται στους ώμους ενός νέου.
Το όνομά του...
Μέρλιν.
- Δεν αξίζει τη ζωή κάποιου. - Όχι;
- Κόστισε είκοσι χρόνια από τη δική μου. - Είναι άχρηστο.
Δε θα βρεις το τρίτο μέρος του τρισκελίου.
Κάνεις λάθος.
Ξέρω ήδη πού είναι.
Γεια σου, Γάιε.
Σίγουρα με θυμάσαι.
Πολύ καλά.
- Τι θες εδώ; - Σε παρακαλώ.
Άσε με να στεγνώσω στη φωτιά.
Έχεις θράσος που έρχεσαι πάλι εδώ.
Με άφησες σε δύσκολη κατάσταση.
Ναι.
Λυπάμαι για αυτό.
Τι να πω; Η εκτέλεση δεν ήταν ελκυστική προοπτική.
- Μην κάνεις ότι υποστήριζες τον Ούθερ. - Πες μου γιατί είσαι εδώ.
Μην κουράζεις τα μάτια σου. Είναι το τρισκέλιον του Άσκαναρ.
- Είσαι σίγουρος; - Είμαι βέβαιος.
Για να δω.
Είναι γλώσσα των Δρυϊδών.
Τα ρουνικά είναι σπανίως σε τριάδες.
Να σου γλιτώσω χρόνο.
Οδηγούν στον τάφο του Άσκαναρ.
Ναι.
Ξέρουμε τον θρύλο.
Ξέρουμε τι έκρυψε.
Ένα αυγό δράκου.
Και ήρθες να το κλέψεις;
Δε θα το έλεγα έτσι.
Ξεχνάς ότι σου λείπει ένα κομμάτι του τρισκελίου.
Όχι.
- Ξέρω πού είναι. - Πού;
Στο θησαυροφυλάκιο κάτω από τα πόδια σου.
Στο Κάμελοτ;
Εκεί όπου βρίσκεται ασφαλές τα τελευταία 400 χρόνια.
Και θες να σε βοηθήσω να το πάρεις;
Να ζήσει το ευγενές πλάσμα.
Δε συμμετέχω.
Δε θα ελευθέρωνες τον τελευταίο εν ζωή δράκο;
Ξέχνα τον παλιό τρόπο.
- Άλλα με δίδαξες. - Έτσι νιώθω τώρα.
Πιστεύω στον Αρθούρο και στο μέλλον που θα χτίσει ως βασιλιάς.
Σκέψου το.
Σου απάντησα.
Θα έλεγα να φύγεις από το Κάμελοτ το συντομότερο.
Ο Αρθούρος δεν είναι ο πατέρας του, αλλά δε συμπαθεί τον παλιό τρόπο.
Θα είμαι στο καπηλειό, στην κάτω πόλη.
Στον χρόνο σου.
Γάιε, ξέρω ότι σου δημιούργησα πρόβλημα κάποτε,
αλλά έχω αλλάξει.
Πίστεψέ με.
Ποιος ήταν;
- Δεν έχει σημασία. - Γάιε.
Ήταν μαθητής μου.
- Λέγεται Τζούλιους Μπόρντεν. - Γιατί δεν τον βοηθάς;
Είναι η ευκαιρία μας να σώσουμε τους δράκους,
να σώσει το είδος του ο Κιλγκάρα.
Μην εμπιστεύεσαι τον Μπόρντεν.
Δεν είναι αληθινό το τρισκέλιον;
- Δεν το αμφισβητώ αυτό. - Τότε;
Τα κίνητρά του, Μέρλιν.
Από νέος ήταν ανέντιμος. Ποιος ξέρει τι επιδιώκει τώρα.
- Θες να μη βρεθεί ποτέ το αυγό. - Δεν το θέλω στα χέρια του Μπόρντεν.
Ο τάφος του Άσκαναρ είναι ανέγγιχτος 400 χρόνια.
Πιστεύω ότι θα πρέπει να παραμείνει έτσι.
Πάμε για ύπνο. Έχουμε γεμάτη μέρα αύριο.
Ποτέ δεν τόλμησα να ονειρευτώ αυτήν τη στιγμή, Μέρλιν.
Ως τώρα πίστευα ότι το αυγό δε θα βρισκόταν ποτέ,
ότι θα ήμουν ο τελευταίος του είδους μου.
Άρα ο θρύλος αληθεύει.
Αυτή η ευκαιρία είναι μία
στις χίλιες, Μέρλιν.
Πρέπει να φέρεις πίσω το αυγό.
Το ξέρω.
Τότε τι συμβαίνει;
Ο Γάιος το απαγόρευσε.
Μέρλιν, είσαι αφέντης των δράκων.
Είναι ένα χάρισμα που σου κληροδότησε ο πατέρας σου.
Έδωσε τα πάντα στη ζωή του για να με σώσει.
Τι νομίζεις ότι θα έλεγε;
Στο αυγό βρίσκεται ο τελευταίος του είδους μου.
Σε εκλιπαρώ, Μέρλιν,
στο όνομα του πατέρα σου,
υποσχέσου μου ότι θα κάνεις ό,τι μπορείς
για να το σώσεις.
Σου το υπόσχομαι.
Όχι.
- Τι θέλεις; - Να σε βοηθήσω.
- Ποιος είσαι; - Φίλος του Γάιου.
Άκουσα τι του είπες.
Θέλω να δω ένα αυγό δράκου.
- Να πάμε μαζί. - Εκείνος σε έστειλε;
- Όχι. - Όχι;
- Βγες έξω. - Ξέρω τα πάντα για τους δράκους.
- Ξέρω τα πάντα. - Δεν ενδιαφέρομαι.
Με θες για το θησαυροφυλάκιο.
Πώς θα βοηθήσει ένα αγόρι;
Ως ο προσωπικός υπηρέτης του Αρθούρου.
Τι στην ευχή κάνεις;
Ψάχνω για σαράκι.
Πριν από το πρωινό;
Τότε κινείται περισσότερο.
Βγες έξω.
Αυτά θέλουν πλύσιμο.
Και αυτά.
Μέρλιν, πριν φύγεις, θέλω εκείνη τη ζώνη.
Πρέπει να ενισχύσουμε την περιφερειακή άμυνα
για τις επιδρομές του Όντιν.
Τα βόρεια σύνορα είναι πολύ ευάλωτα.
Έτσι ήταν πάντα. Αν δεις πώς είναι το έδαφος...
- Να σας βοηθήσω, άρχοντά μου. - Όχι.
- Μέρλιν. - Μεγαλειότατε.
- Φύγε από πάνω μου! - Προσπαθώ να βοηθήσω.
Ορίστε.
- Θα επιθυμούσατε κάτι άλλο; - Όχι.
Οπότε το έδαφος εδώ...
Αρχίζω να σε συμπαθώ, Μέρλιν.
Εγώ μέχρι εδώ πάω.
Το κλειδί ανοίγει την τελευταία πύλη, αλλά έχει φρουρούς.
Δε θα είναι πρόβλημα.
Προς τα δεξιά.
Ακολούθησέ με.
Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
Πες μου, Μέρλιν,
Είσαι καλός ψεύτης;
Δεν ξέρω, αν χρειαστεί.
Θα χρειαστεί.
Μέρλιν;
Τι κάνεις;
Ψάχνω για σαράκι.
Αρχίζω να ανησυχώ για σένα.
Τι στην ευχή είναι αυτό;
Η κλειδαριά δεν παραβιάστηκε. Όποιος το έκανε, είχε κλειδί.
Περίεργο.
Τόσοι θησαυροί,
και ήθελαν μόνο αυτό. Τι είχε εδώ;
Το ένα τρίτο ενός τρισκελίου.
Ένα είδος κλειδιού που, σύμφωνα με τον θρύλο, ανοίγει τον τάφο του Άσκαναρ.
Ο πατέρας μου έλεγε ότι περιέχει ένα αυγό δράκου.
- Έτσι λέγεται. - Δεν το πιστεύεις;
Είναι πιθανό.
Ο πλούτος και η σοφία του Άσκαναρ δεν έχουν ίσο.
- Εκεί είναι το αυγό; - Δεν ξέρω σίγουρα.
Από όσο ξέρω, κανείς δεν έχει πειράξει τον τάφο για πάνω από 400 χρόνια.
Αλλά με το τρισκέλιον, κάποιος θα μπορούσε;
Ένα αυγό δράκου ζει χίλια χρόνια.
Μπορεί να εκκολαφθεί και να βγει νέος δράκος.
Ο κόπος του πατέρα μου για να τους εξαλείψει θα πήγαινε χαμένος.
Αυτό πρέπει να φοβόμαστε.
Δεν έχουμε επιλογή.
Να πιάσουμε τον εισβολέα, να καταστρέψουμε το αυγό.
Γιατί φέρθηκες τόσο ανόητα;
- Τι σκεφτόσουν; - Είμαι αφέντης των δράκων.
Έχω καθήκον απέναντι στον τελευταίο δράκο.
Ο τάφος θα παρέμενε κλειστός για άλλα 400 χρόνια.
Το αυγό θα ήταν απολύτως ασφαλές.
Τώρα ο Αρθούρος πάει να το καταστρέψει.
Ας ελπίσουμε να πάει πρώτος ο Μπόρντεν.
Τον εμπιστεύεσαι;
Νομίζεις ότι θα αφήσει ελεύθερο τον δράκο;
Φοβάμαι να σκεφτώ τι θα κάνει στο άμοιρο πλάσμα.
Γιατί μπλέκεις τα πράγματα;
Βιάσου, Μέρλιν.
Ίδια ίχνη από οπλές.
- Τον πλησιάζουμε. - Κοιτάξτε.
Κατασκήνωσε.
- Ακόμα ζεστό. - Έχει λίγες μόνο ώρες προβάδισμα.
Πρέπει να συνεχίσουμε.
Ίχνη ελαφιού.
Τον χάσαμε;
Σκοτεινιάζει και δε βλέπω.
Να τρυπώσουμε κάπου για τη νύχτα.
Είμαστε τόσο κοντά.
Δε βλέπουμε στο σκοτάδι, Μέρλιν.
Πεινάω πολύ.
Ευχαριστώ.
Πεινάω σαν άλογο.
Καλά λέει, Μέρλιν.
Τα τάισες;
- Τι; - Τα άλογα.
- Μα... - Θα λιμοκτονούν.
- Μα... - Σήκω πάνω.
- Εξαιρετικό, Μέρλιν. - Ευχαριστώ.
- Μου άρεσε. - Κι εμένα.
Αν είναι να τα πλύνεις, πλύνε και αυτό.
Ευχαριστώ.
Περίμενε, έχει λίγο.
Καλό ήταν;
Λίγο αλμυρό μόνο.
Μέρλιν.
Έχει άλλο ένα πιάτο.
Έμρις.
Πού είσαι;
Έμρις.
Μη φοβάσαι.
Ξέρουμε την αποστολή σου.
- Πώς; - Αυτός που ψάχνεις έκλεψε και από εμάς.
Πέρασε από αυτό το δάσος πριν από τρεις ώρες.
- Πού πήγε; - Ανατολικά.
Αλλά πρέπει να προσέχεις, Έμρις.
Mόνο οι Δρυΐδες γνωρίζουν για τι μιλούν οι θρύλοι.
- Τι λένε; - Ο Άσκαναρ ήταν σοφός.
Ήξερε ότι μια μέρα οι άνθρωποι θα αναστάτωναν τον ύπνο του.
Το τρισκέλιον δεν είναι μόνο κλειδί.
Είναι και παγίδα.
- Τι εννοείς; Τι είδους παγίδα; - Δεν ξέρω.
Οι θρύλοι είναι σαφείς. Πρέπει να προσέχεις, Έμρις.
Έμρις.
Οι θρύλοι λένε κάτι ακόμα.
"Μόνο όταν ο δρόμος προς τα εμπρός φαίνεται αδύνατος
θα τον έχεις βρει."
Θα έφυγε τη νύχτα.
- Δεν έχει ίχνη αλόγου. - Τα κάλυψε.
Τον είχαμε.
Ήμασταν τόσο κοντά.
- Πού πας; Δεν ξέρουμε πού πήγε. - Πηγαίνει ανατολικά.
Πώς το ξέρεις;
Το νιώθω.
Η αίσθησή σου δε μου λέει τίποτα.
Περιμένετε.
Έχει δίκιο.
Δεν μπορεί.
Μπράβο, Μέρλιν.
- Η λέξη "συγγνώμη" σου λέει κάτι; - Όχι. Εσύ την έβγαλες;
Είναι αδιέξοδο.
Αυτό ήταν. Πάμε πίσω.
Και η σπηλιά;
Χάνουμε τον χρόνο μας.
Αρθούρε.
Μέρλιν, αυτό είναι γελοίο. Πού πάει;
Έχει ένα φως.
Για αυτό δεν το βρήκε κανένας.
Καλυφθείτε!
- Είσαι καλά; - Ναι.
Από πού ρίχνει;
Θα τραβήξω τα πυρά. Βοήθησέ τον.
Αρθούρε.
Τι έγινε; Πού πήγε;
Ίσως του τέλειωσαν τα βέλη.
Προσοχή!
Ποιος ξέρει τι έχει αφήσει να μας περιμένει.
- Πάμε γύρω γύρω. - Όχι.
Ξέρει ότι ερχόμαστε.
- Πρέπει να το διακινδυνεύσουμε. - Κατασκηνώνουμε και συνεχίζουμε την αυγή.
Μπορείς να φέρεις ξύλα;
Απλώς θα δοκίμαζα...
Πολύ καλό. Παιδιά, πρέπει να δοκιμάσετε.
Εντάξει, μη μου πείτε. Ήταν πολύ αλμυρό.
Χαρακτηριστικό.
Αν νομίζετε ότι εγώ θα πλύνω...
Όχι!
Δώσε μου το.
Δεν είναι δικό σου.
Δώσε μου το,
και θα σου δώσω τα μισά, Μέρλιν.
Πρέπει να ελευθερωθεί.
Μην είσαι χαζός.
Σκέψου την εξουσία.
Τα εδάφη που θα κυβερνήσουμε, τα πλούτη.
Δε με ενδιαφέρουν αυτά.
Με τον δράκο υπό τον έλεγχό μας, θα ζήσουμε σαν βασιλιάδες.
- Θα μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε. - Οι δράκοι δεν είναι για αυτό.
Πρέπει να είναι χωρίς δεσμά, να γυρνούν ελεύθεροι.
Είναι η ευκαιρία σου, Μέρλιν.
Να γλιτώσεις από μια ζωή χωρίς νόημα,
από την ασήμαντη ύπαρξή σου.
Η δική σου ζωή είναι αξιολύπητη.
Τη χαράμισες για το τίποτα.
Εγώ ένωσα το τρισκέλιον.
Εγώ βρήκα το μονοπάτι που μας έφερε εδώ.
Ο δράκος μού ανήκει.
Τώρα δώσε μου τον.
Όχι.
Δε θα με σταματήσεις, μικρέ.
Οι δράκοι είναι μαγικά πλάσματα. Δεν είναι κανενός.
Υπάρχουν για το καλό όλων.
Τι ξέρεις εσύ;
Δεν είσαι παρά υπηρέτης.
Είμαι ο τελευταίος αφέντης των δράκων.
Και σε προειδοποιώ.
Άφησε το αυγό ήσυχο.
Τι στην ευχή έγινε;
Ο τάφος ήταν παγίδα. Την ενεργοποίησε.
- Δε βγήκε έξω. - Τι έγινε με το αυγό;
- Θα χάθηκε μαζί του. - Να σιγουρευτούμε.
Τίποτα δεν επιβιώνει από αυτό.
- Κρίμα για το αυγό. - Ναι.
Δεν το έσωσες;
Όχι.
Όλα τα κοσμήματα, οι θησαυροί, Γάιε, δε συγκρίνονται.
Και παραλίγο να χαθεί, εξαιτίας σου.
Λυπάμαι. Βιάστηκα να ενεργήσω.
Πρέπει να τα σκέφτεσαι τα πράγματα.
Αυτό ακριβώς έκανε ο Άσκαναρ.
Προνόησε και το έκρυψε για πάνω από 400 χρόνια.
Τώρα είναι σειρά σου.
Εσύ θα αποφασίσεις τι θα το κάνεις.
Το έχω σκεφτεί.
Θα πάει εκεί όπου ανήκει.
Είναι ζωντανό;
Ζει για πάνω από χίλια χρόνια.
Άρα δεν είσαι ο τελευταίος του είδους σου πια.
Φαίνεται πως όχι.
Πότε θα εκκολαφθεί;
Τους νέους δράκους τους καλούσαν στον κόσμο οι αφέντες των δράκων.
Μόνο εκείνοι είχαν τη δύναμη να τους καλέσουν από το αυγό.
Ως ο τελευταίος αφέντης των δράκων,
αυτό το ιερό καθήκον βαραίνει εσένα, Μέρλιν.
- Πώς το καλώ; - Πρέπει να δώσεις στον δράκο ένα όνομα.
Εϊθούσα.
Ένας λευκός δράκος
είναι πραγματικά ένα σπάνιο πράγμα, και ταιριαστό.
Γιατί στη γλώσσα των δράκων, το όνομα που του έδωσες σημαίνει "το φως του ήλιου".
Δεν υπάρχει γέννηση δράκου χωρίς νόημα.
Ενίοτε το νόημα είναι δυσδιάκριτο. Αυτήν τη φορά, όμως, πιστεύω ότι είναι ξεκάθαρο.
Ο λευκός δράκος προμηνύει κάτι καλό για την Αλβιώνα,
για εσένα και τον Αρθούρο,
και για τον τόπο που θα χτίσετε μαζί.
Μέρλιν.
Δεν έχεις δοκιμαστεί ως βασιλιάς.
Δε σκοτώνω εν ψυχρώ.
Πρέπει να κάνεις ό,τι μπορείς, για να επιβληθείς.
Έχεις τα κότσια να με σκοτώσεις;
Πάντα έδειχνες έλεος στη μάχη. Δεν το συνηθίζεις.
Όλο το Κάμελοτ θα πληρώσει για αυτό.
Δε θα κερδίσει.
Έχω τη δύναμη να εγγυηθώ ότι δε θα κερδίσει.
Πήρα λάθος απόφαση
και προκάλεσα μόνος μου πόλεμο στο Κάμελοτ.
Υποτιτλισμός: Κωνσταντίνος Παλυβός
ΕΪΘΟΥΣΑ